นูซาเลมโบงันเป็นเกาะที่มีนักท่องเที่ยวมาเยือนมากที่สุดในสามเกาะ เนื่องจากมีภูมิประเทศที่เข้าถึงได้ง่ายกว่า สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม ได้แก่ เขื่อนกั้นคลื่นเดวิลส์ ทีร์ส (Devil's Tears) อันงดงาม และหาดมัชรูมเบย์ (Mushroom Bay Beach) ที่มีทรายขาวละเอียดงดงาม
อีกหนึ่งภาพที่เห็นได้ทั่วไปในนูซาเลมโบงัน คือกิจกรรมอันคึกคักของเกษตรกรผู้ปลูกสาหร่ายตลอดแนวชายฝั่ง เดิมทีฟาร์มสาหร่ายถูกทิ้งร้างเพื่อแสวงหาอาชีพที่มีรายได้ดีกว่าในภาคการท่องเที่ยวและการบริการ แต่ปัจจุบันกลับกลับมาได้รับความนิยมอีกครั้ง ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการระบาดใหญ่ที่ทำให้หลายครอบครัวหันมาทำอาชีพนี้เพื่อเลี้ยงตัวเองและชุมชน รวมถึงคนรุ่นใหม่
รุ่งเช้าชาวนาจะมุ่งหน้าไปที่ชายหาดเพื่อดูแลสาหร่ายสีแดง (ของคัปปาฟิคัส alvarezii และ Eucheuma spinosum(พันธุ์) ซึ่งใช้เวลาเก็บเกี่ยวเพียง 30 วัน “ข้อดีของการปลูกสาหร่ายทะเลคือใครๆ ก็ทำได้ และน้ำในเลมโบงันก็เหมาะสำหรับการเพาะสาหร่ายทะเล” กล่าว Made Masak, เชฟที่ โมริน รีสอร์ท ซึ่งนำสาหร่ายมาทำเป็นของหวานและสมูทตี้โบวล์ของเธอ ข้อเท็จจริงที่น่าสนใจคือ อินโดนีเซียเคยเป็นผู้ส่งออกสาหร่ายอันดับหนึ่งในช่วงทศวรรษ 1980 ซึ่งนำไปใช้เพื่อการบริโภคและอุตสาหกรรมยาและความงาม